Translation



Een standbeeld voor een trouwe Podenco
Nieuwsarchief - Archief 2009

lobiHet verhaal speelt zich af in 1949 in Archidona, Malaga, Spanje.
Miguel Garcia Munoz getroffen door een langdurige ziekte die hem voor een jaar aan bed kluisterde. Al die tijd, hield zijn Lobi, hem elke dag gezelschap. Ten slotte overleed García Muñoz aan de ziekte en Lobi vergezelde hem op zijn laatste reis. Lobi volgde de rouwstoet naar de begraafplaats, samen met familie en vrienden van Miguel, en woonde de begrafenis van zijn baasje bij. Een paar minuten later, lag de doodgraver García Muñoz op zijn laatste rustplaats. Lobi bleef bij zijn baasje tot de doodgraver hem dwong om te vertrekken.

Maar Lobi wist waar zijn baasje lag, en kwam de volgende dag terug. En dat deed hij elke dag. Lobi wist precies het tijdschema van het openen en sluiten van de begraafplaats, iedere dag was Lobi de eerste die naar binnen ging en de laatste die vertrok. In het begin probeerden de medewerkers hem te verwijderen, maar na enkele weken beseften ze dat het geen enkele zin had om aan te dringen omdat de hond altijd terugkwam, elke dag weer. 


En dat deed hij voor enkele maanden, tot augustus 1949 (drie maanden na de begrafenis van zijn baasje), toen Lobi terugkwam van zijn dagelijkse bezoek aan de begraafplaats, werd Lobi per ongeluk aangereden door een auto en stierf.

Het verhaal lijkt een stadslegende, maar het is waar, zo zeggen de mensen van Archidona, die Lobi goed kenden. Als eerbetoon voor deze hond (en ter ere van alle honden, hun trouw, en liefde voor huisdieren), wordt er een standbeeld gemaakt van 62 cm hoog.

Het beeld wordt gemaakt door de kunstenaar Francisco Javier Galan, die het standbeeld heeft gebaseerd op de afbeelding van een Podenco Andaluz, omdat het ras van Lobi niet precies bekend was, maar aangenomen wordt dat het om een Podenco ging.

Het beeld ter ere van Lobi is gevestigd in de hoofdstraat van de stad, en is is mei geopend. Een passend eerbetoon, 60 jaar na de dood van deze trouwe hond.

Bron: Blogspot

Wat een schitterend verhaal, ik kreeg er gewoon een brok van in mijn keel.. Ik dacht gelijk typisch een Podenco, zo ongelofelijk trouw zelfs tot na zijn baasjes dood. Ik maak het dagelijks mee hoe trouw Podenco's zijn, als ik even weg moet, staan er drie flappies voor het raam te wachten todat ik terugkom en dan zijn ze zo blij, alsof ik een jaar ben weggeweest!

uitkijk

 

 

 


 

 

Podencokrant

Hoeveel is 1 + 1?
Naam:
Email: