| Dierenmishandeling een verborgen persoonlijkheidsstoornis |
 Deskundigen wijzen erop dat dierenmishandeling niet zomaar een onschuldig signaal in een 'gezond' persoon is, maar een alarmerend psychiatrisch signaal en dat deze personen meer kans hebben om gewelddadige misdrijven te plegen MADRID- Een groep tieners hebben een ezel in Extremadura doodgeschopt. Elders in het land, in het oosten in Valencia, hebben een paar kerels een kat gekruisigd. In Madrid, een groep schurken verschaften zich toegang tot een dierenasiel en amputeerden benen van dieren. Het zijn enkele voorbeelden uit de Spaanse pers. En dat er steeds weer nieuwe gevallen van dieren, afgeslacht, verminkt, geslagen, voor komen en voortdurend door de dierenbeschermingsorganisaties worden gemeld. Ook in Spanje als het jachtseizoen eindigt, worden de Podenco’s en Galgo’s die zijn gebruikt vaak gedood en, vaak gebeurt dit op zeer sadistische wijze: stokken die in de mond worden gestoken zodat ze sterven van de honger, ophanging waarbij de voeten de grond raken, zodat de lijdensweg langer duurt. Kortom, iedere vorm van dierenmishandeling zou de samenleving moeten verontrusten. Het is volgens verschillende deskundigen, een psychiatrisch waarschuwingssignaal dat zou kunnen leiden tot anti-sociaal gedrag. Voor psychiaters is het niet alleen een onschuldige uitlaatklep van een verder gezond persoon. Ze benadrukken dat dit een fenomeen is waar niet aan voorbijgegaan moet worden en zeggen dat die mensen die herhaaldelijk dieren mishandelen tot vijf keer meer kans hebben om gewelddadige misdaden te plegen tegen hun medemensen. In feite blijkt uit de statistieken dat 70% van degenen die dieren mishandelen later ook andere strafrechtelijke feiten begaan. Specialisten zeggen dat men deze gebeurtenissen bij kinderen moet voorkomen, want hoewel het juist is dat het in incidentele gevallen om een eenvoudig spel gaat, als ze ervan genieten en het meer dan eens doen, zou het om een verborgen antisociale persoonlijkheidsstoornis en misbruik van verdovende middelen kunnen gaan. Bijna alle kinderen gaan door een fase van onschuldige wreedheid, waarbij ze insecten of andere kleine dieren kunnen schaden tijdens het proces van het verkennen van de wereld en het ontdekken van hun capaciteiten. Met een goede begeleiding van ouders, is het normaal dat het kind terug kan kijken op zijn handelingen en zich in kan leven en de pijn kan voelen van andere levende wezens. Desalniettemin laten studies zien dat er een duidelijk verband bestaat tussen het mishandelen van dieren en het plegen van strafbare feiten als volwassene, en het feit dat zij als kind al enige vorm van dierenmishandeling tentoonspreidden. Geschat wordt dat 35% van de mensen die dieren mishandelen ook huiselijk geweld gebruiken. En 23% van hen richten zich op hun partners door middel van hun dieren. Met deze cijfers, elke keer als we op het internet een aantal van deze dierenmishandelingen zien, zullen wij ons uiteraard moeten bezinnen op mogelijke toekomstige gevolgen van dergelijke daden. http://www2.esmas.com/noticierostelevisa/investigaciones-especiales |
