| Gedrag hond: Hond en kinderen |
|
Wat een feest! Je hebt een hond in je gezin gekregen. Ik kan me voorstellen dat je heel blij met hem bent. En natuurlijk wil je dat hij je vriend wordt en heel lang bij je blijft. Daarom is het heel belangrijk dat je de hond de tijd geeft om aan je te wennen. Ik wil je iets vertellen wat je kan helpen de hond te begrijpen en vriendjes met hem te worden. Als de hond bij jullie komt, kent hij jullie en zijn nieuwe huis nog niet. Hij moet dus eerst aan alles wennen. Dat is best moeilijk voor hem. Je zult dat vast wel begrijpen. Het is voor de hond net als voor jou als je voor de eerste keer naar een nieuwe school of klas gaat (of op een kamp met school of in de vakantie). Alles is dan vreemd. Maar als je je prettig en veilig voelt, dan wen je gauw. Zo is dat ook met een hond. Ik begrijp best dat je het liefst direct naar de hond toegaat en hem willen aaien en knuffelen. Maar het is beter als je dat niet doet. Stel je voor: jij komt ergens binnen waar allemaal mensen zijn die je niet kent. Ze rennen op je af en willen je zoenen en aanraken… Of ze gaan je aan zitten staren … Hoe zou jij dat vinden? Ga niet naar de hond staan kijken en loop niet op hem af. Wacht maar rustig tot de hond naar jou toekomt en kriebel hem dan voorzichtig onder zijn kin of op zijn borst. Dat vindt hij heerlijk! Aai hem niet op zijn kop of neus, dat vind hij niet zo prettig. Ga niet om zijn nek hangen want dan denkt hij dat je de baas over hem wilt spelen. En omdat hij je niet kent, vind hij dat maar niks! Ook mag je niet als je met hem wilt spelen, op de grond gaan liggen rollen met hem. Voor een hond betekent dit dat hij de baas over je is en eigenlijk moet je langzaam aan zijn baas worden en niet andersom. Ik begrijp dat dit allemaal best lastig voor je is: want je bent zo blij dat hij er is en dat wil je hem laten merken. Een hond is geen speelgoed … Als je met je knuffelbeest speelt, reageert die niet. Die laat alles met zich doen … Een hond heeft - net als jij - een eigen karakter. Wat ook heel belangrijk is dat je nooit probeert je handen in zijn etens- of drinkbak te steken of die weg te halen. En ook moet je geen speeltjes van hem afpakken. Aan zijn staart of oren trekken zal hij absoluut niet leuk vinden. Een hond kan niet praten. Dus zal hij, als je iets doet wat hij niet leuk vindt, misschien gaan grommen. Als dat toch een keer gebeurt, moet je daar niet van schrikken: het is zijn manier om te zeggen: “dit is van mij, blijf eraf”. Net als jij dat zou doen als een broertje of zusje of vriendje speelgoed van je af wil pakken. Dat vind je vast ook maar niks. Misschien ga je zelfs wel huilen of schreeuwen! Wat je ook niet goed moet vinden is dat de hond op je bed ligt of naast je op de bank. Een hond hoort op de grond of in zijn eigen mand (deken). Ga zelf ook niet in zijn mand liggen of zitten Want dat is weer zijn eigen plekje . En als hij tegen je op wil springen of zich aan je opdringt, dan blijf je doodstil staan en kijk je de andere kant op. Je doet gewoon of hij er niet is. Dan denkt de hond: “ok, ik krijg m'n zin niet” en houdt hij vanzelf op. Ik weet zeker dat je vader of je moeder (of allebei) je zullen helpen om een echte vriend van je hond te maken. Veel succes! |
