Stippy, Oortje of Sproetje, nee dat is het allemaal net niet. Ik heb hem een Spaanse naam gegeven, hij heet Orejas (de j als een g uitspreken), dus oregas dat betekent oortjes. Ik ben vandaag per abuis op een braderie beland, met een vriendin, we zouden gezellig wat eten en drinken en toen was het heel druk, dat vond Orejas helemaal niet leuk, zoveel mensen, eenmaal thuis gekomen was hij weer vrolijk en tierig en gunde Humpie geen rust. Ik heb 3 maal op de braderie en het terras vragen over hem gekregen, iedereen vond het zo'n mooi hondje, Ja hij is ook prachtig, lief, een klein beetje wild met Humpie, maar hij is zo grappig als hij slaapt droomt hij en maakt dan hele leuke geluiden net alsof hij in een hele mooie droom zit.

Hij heeft in een grote poezenmand met vensters geslapen, en ging niet huilen of tegenstribbelen, hij vond het allemaal wel goed. Als ik 's morgens wakker word om te plassen mag Humpie altijd bij mij in bed en Orejas ook, hij wist niet wat hem overkwam, heel dicht tegen mij aan, hij ligt nu uitgebreid in "mijn" stoel te pitten, ik ga hem even wakker maken en op schoot nemen. Hij heeft ook al meegeholpen in de tuin. Hij heeft de mand met speelgoed al ontdekt en er moet voortaan uit een schaaltje gegeten worden, want Humpie at altijd van een bord (deftig hé), en die heeft ie al op z'n kop gezet met alle brokjes door de kamer, ik denk dat ik nu al verliefd ben. Liefde op het eerste gezicht.  Ja, ik kan uren zitten schrijven over mijn "veestapel" ik houd nu eenmaal meer van dieren dan van mensen, erg hé, maar wel waar. Die onvoorwaardelijke liefde van de hondjes, fantastisch, ik had al tien jaar geleden hondjes moeten nemen, zij maken mij gelukkig en blij, eindelijk kan ik al mijn liefde bij hen kwijt. Joepie! Ik doe jullie de hartelijke groeten. Pootje van Oreja en Humpie, Muizenmans, Catootje en Janine.