Artikel in De Uitstraling door Adrie Vlasblom - Bijna twee jaar woont Alie Masselink met haar huidige partner aan de Opperheide te Valkenswaard. We worden hartelijk door haar verwelkomd als ze de poort voor ons opent, omringd door haar drie honden, de galgo's Borris en Goran en een saluki-cross genaamd Forest. Sinds 2011 werkt Alie voor Podencoworld, een organisatie die podenco's opvangt, adopteert en onderbrengt. Een podenco is een windhond die in Zuid-Spanje voor de jacht gebruikt wordt. De honden worden echter afgedankt, gedood of mishandeld als zij voor de jacht onbruikbaar geworden zijn.

Drama
Alie Masselink is een voormalig inwoonster van Kampen, wat duidelijk te horen is aan haar grappige tongval. Als alleenstaande moeder van drie kinderen overkwam het haar dat ze haar oudste zoon Gerben als vermist moest opgeven. Later bleek dat hij verongelukt was. Verdronken in de IJssel bij Deventer. "Dit heeft mijn leven danig ontwricht", vertelt ze met merkbare ontroering. "Alles stond op z'n kop. Gelukkig had ik mijn hond Bobby, een Whipet, die ik uit moest laten. Ik zag er vaak als een berg tegenop om naar buiten te gaan, maar eenmaal buiten was het vaak fijn." De dood van haar zoon blijkt achteraf de indirecte aanleiding om zich in te gaan zetten voor Stichting Podencoworld.

Vrijwilligerswerk
Alie: "Na geruime tijd zocht ik vrijwilligerswerk. Ik had ruime ervaring in cliëntenparticipatie en zette in 2005 de Cliëntenraad Zwolse Poort op. In 2008 liep ik met vrienden langs het Noordwijkse strand en zag vliegtuigen overkomen. 'Ik zou zo graag weer eens vliegen zei', ik tegen hen. 'Doe iets voor de hondjes in Sevilla', riep mijn vriendin, die zelf vrijwilligster is voor Greyhound Rescue." "Het werd stil", gaat Alie verder. "We keken elkaar aan. Het resultaat was dat we sponsoren zochten die goederen en medicatie bekostigden. Op 12 januari 2009 landden we in Sevilla. Ik schrok erg van de straathonden. Het was erbarmelijk.

Bij een mastino waren de tanden uit zijn bek geslagen. Het beest was doodsbang voor mensen. Toch vangen gelukkig ook particulieren in Spanje tegenwoordig honden op in asiels. Maar zelfs daar zijn de jachthonden niet veilig. Als jagers denken dat ze een beest kunnen gebruiken, stelen ze het. En daar zag ik voor het eerst de podenco's.

Podenco

"Onder de podenco's heerst veel leed", vervolgt Alie haar verhaal. "De honden worden voornamelijk voor de konijnenjacht ingezet. Je weet niet wat je ziet. Ze worden in overvolle karretjes de bergen ingereden. Worden ze aangeschoten, dan worden ze gewoon achtergelaten. De beesten worden na de jacht aan een te korte ketting gehouden, verwaarloosd, mishandeld. Of ze worden in zee gegooid. Dan zijn er nog de dodingsstations waar alle overtollige honden op barbaarse wijze afgemaakt worden. Er zijn zigeuners die hondengevechten organiseren met pitbulls, waarvoor de podenco's als prooi ingezet worden. Ik word misselijk als ik daaraan denk. Toch zijn er jonge Spanjaarden die de beesten opvangen. We zijn in een asiel geweest waar veel jongeren werkten. Het was er schoon en de beesten kregen een goede verzorging. We hoorden wel dat de medewerkers 's morgens meteen in de containers voor het asiel keken. Altijd liggen er beesten in: honden of katten. Ook zijn er sterilisatieprojecten in Spanje. Maar de jagers vinden dat gewoon te duur." Alie wilde, nadat ze dit gezien had, iets voor de beesten betekenen. Op haar ticket kon ze twee galgo's mee naar Nederland nemen. Eén van hen is haar hond Borris die letterlijk naast de spoorlijn geboren werd. En ze kwam in contact met een Belgisch echtpaar, woonachtig in Malaga, dat galgo's opving. Voor hen werkte ze als vrijwilligster. Ze volgde vervolgens een opleiding aan de Fontys Hogeschool in Eindhoven waar ze haar huidige partner Henk Boons ontmoette. "In 2010 ben ik hier neergestreken. Ik ben zelf van boerenafkomst en ik pas me aan waar ik ben."

Podencoworld
Vanuit huis werkt Alie sinds 2009 voor Podencoworld. Tot haar taken behoort het beheer van Facebook, wat zij een prachtig medium voor dit werk vindt. In korte tijd kan ze veel mensen bereiken. "Ik kreeg een bericht over Bella, een podencoteefje uit Gran Canaria, dat binnen twee dagen afgemaakt zou worden. Dit heb ik op Facebook gezet, er reageerden veel mensen. Nu zit Bella veilig in de opvang. Tevens doe ik huisbezoeken en vlieg de honden in. Dat laatste is altijd spannend en emotioneel. Ik vlieg naar Malaga en daar wacht de organisatie met de honden die - gesteriliseerd, ingeënt en gechipt - op transport gaan. Er vloeien altijd tranen bij de vrijwilligers die de honden verzorgd hebben. En ik ben opgelucht als we in Nederland zijn en weet dat de honden veilig zijn." Podencoworld is sinds vier jaar actief. Ze probeert zoveel mogelijk podenco's uit Spanje te redden. Het leed dat deze beesten ondergaan is ronduit afgrijselijk. Vele podenco's worden na het jachtseizoen op brute wijze afgedankt. Ze worden opgehangen, verbrand, afgeschoten, verdronken, in putten gegooid, achtergelaten op verlaten wegen waarbij de voorpoot wordt verbrijzeld zodat ze de auto niet kunnen volgen. Op 4 oktober 2011 is Stichting Podencoworld opgericht met het doel: het herplaatsen van podencoachtige honden uit Zuid-Europa, het verlenen van ondersteuning aan plaatselijke shelters, alsmede het bestrijden van dieren leed. De stichting tracht haar doel te verwezenlijken door voor honden die daarvoor geschikt zijn, een nieuw tehuis te zoeken in Nederland. Alie heeft bewust voor podencohonden gekozen, daar er voor galgo's en greyhounds al meerdere projecten lopen. "Het ras is in Nederland nog vrij onbekend. De hond heeft echter een mooi karakter", vertelt Alie met pretogen. "Ze zijn zachtaardig, aanhankelijk, intelligent, opgewekt, zeer levendig en heel nieuwsgierig. Geen dag met hen is hetzelfde. Bovendien zijn ze dol op knuffels en het zijn echte bankhangers." Informatie? www.podencoworld.nl of telefonisch 01807-21093.

Artikel:  http://www.dogsinneed.nl/pdf/Artikel_De_Uitstraling_2012wk06.pdf