|
-
-
Bonita is ook een Podenco Andaluz. Sinds 15 maart 2007 is zij bij mij in Nederland. Ze is ongeveer begin september 2006 in Spanje in het wild geboren. Toen wij februari 2007 op bezoek waren in het asiel in La Linea, zagen we haar daar...O,o,o wat een zielepietje, dachten we. Haar oortjes had ze vrijwel constant in haar nek en ze keek zielig uit haar oogjes. In de kennel waar zij zat, zaten wat felle hondjes en hierdoor stond ze onderaan in de rangorde van de roedel. Voor mensen was ze helemaal doodsbang, zodra er iemand in de kennel kwam, liep ze direct naar het hok achterin en ging daar in een hoekje in een mand zitten. Het gekke was dat ze samen met haar zusje in die kennel zat, haar zusje Raya die een stuk lichter van kleur is, was totaal niet bang en was juist heel aanhalerig.
We hadden Bonita graag direct mee naar huis willen nemen, maar omdat ze zo bang voor mensen was, hebben we hier, in overleg met Pedro, van afgezien. Pedro heeft er voor gezorgd dat ze wat meer aan mensen ging wennen en heeft haar een week voor de vlucht naar Nederland, mee naar huis genomen. Madeleine, de vrouw van Pedro, kon haar op een gegeven moment aaien. Op 15 maart is ze dus naar Nederland gekomen, waar ik haar in Roosendaal op kon halen. Alles was heel netjes verzorgd in Roosendaal, er waren vijftien honden naar Nederland gekomen en alle nieuwe adoptie-ouders waren daar ter plekke. Alle hondjes konden direct kennismaken met hun nieuwe baasjes, Bonita nog niet want zij mocht niet uit haar kennel, omdat ze dan uit angst direct weg zou rennen, en zie ze dan maar eens te pakken te krijgen..
Thuisgekomen was Chica erg nieuwsgierig wie er nou in die kennel zat. Chica ging uitgebreid snuffelen en op een gegeven moment ging ze Bonita uitdagen door voor de bench heen en weer te rennen en rondjes te draaien. Bonita was nog erg angstig en beantwoordde dit alles met gegrom. We hadden een bak voer voor de bench gezet en opeens kwam Bonita's kopje naar buiten, heel voorzichtig at ze de bak leeg. Bonita vond het allemaal maar vreemd, totdat ze een tijdje later heel langzaam de kamer en keuken ging verkennen, als ze iets hoorde vloog ze direct de bench weer in.
Op een gegeven moment was het zover dat de dames elkaar gingen besnuffelen, na wat gegrom, bleek dat ze elkaars geurtjes wel konden waarderen. Het contact was gemaakt, maar als ik maar even opstond zat ze direct weer in haar bench. Toen kwam het moment dat ik naar bed ging, Chica ging direct mee en om Bonita wat meer te laten wennen had ik haar in haar bench in de woonkamer laten zitten. Spoedig hoorde ik een hoop gejank van Bonita, 's nachts was ze natuurlijk nog nooit alleen geweest, in La Linea zat ze immers met zeven andere honden in een kennel. Hierna heb ik Chica mee naar de woonkamer genomen en ben met mijn dekbed op de bank gaan liggen, Chica lag direct bij me. Bonita dacht, he dat wil ik ook wel, heel langzaam kwam ze naar me toe en ging ook op het dekbed leggen. Toen gingen de dames midden in de nacht opeens spelen en door het gehele huis rennen. Ik heb ze hierop allebei naar de slaapkamer meegenomen en na nog wat gespeel zijn we in slaap gevallen. 's Ochtens gingen Chica en Bonita al snel weer met elkaar spelen.
Na ongeveer tien dagen zagen we dat er bloed in haar ontlasting zat en zijn we direct naar de dierenarts gegaan. De dierenarts kon niets constateren, wel kreeg ze een inenting en een wormenkuur mee. Mijn neef had inmiddels Bonita's ontlasting opgevangen en hierin zat een spaghetti-achtige worm, hij heeft dit direct nagecheckt op het internet en het bleek een spoelworm te zijn. Nadat we haar de wormenkuur hadden toegediend, duurde het niet lang of Bonita poepte een massa spoelwormen uit.
Het is nu inmiddels september 2007, Bonita is ongeveer zes maanden bij ons. Een aantal weken geleden ben ik verhuisd en heb nu een hele grote tuin. Dit heeft een hele positieve invloed op Bonita want ze wordt steeds vrijer en haar angsten nemen af. Ze kan nu haar energie kwijt en heeft samen met Chica en Maxi de tijd van haar leven. De gehele dag is ze buiten te vinden en speelt wat af met Chica. Als de twee dames moe zijn zoeken ze een plekje op een tuinstoel en komen er gezellig bijzitten..
November 2007, we kunnen Bonita helaas nog steeds niet uitlaten. Ze is werkelijk doodsbang voor een halsband en riem. We hebben echt van alles al geprobeerd, verschillende gedragstherapeuten, clickertraining etc., maar haar angst overwint.
Bonita is toch in positieve zin veranderd, wanneer er visite komt, blijft ze nu in de woonkamer en loopt niet meer weg. Ze gaat aan de mensen snuffelen en blijft dan op gepaste afstand. Echter mijn buurmeisje, Yulisa, vijf jaar oud, kan echt alles met haar doen. Bonita gaat bovenop haar leggen, kroelen, op haar rug leggen en spelen, echt leuk om te zien.
Van de zomer ben ik erg geschrokken. Chispa het buurhondje was op bezoek, die is werkelijk razendsnel, toen de tuindeur geopend werd, ging Chispa er vandoor met Bonita in haar kielzog erachteraan... Chispa is niet bang en die hadden we al snel weer te pakken. Bonita echter was natuurlijk nog nooit buiten het hek geweest en die liep in shock alle kanten op. Mijn neef riep haar , maar daar reageerde ze niet op, toen probeerde hij haar te pakken, daar schrok ze zo van dat ze in het struikgewas wegkroop. Daar zat helemaal achteraan in weggekropen. Dit struikgewas is wel vijf meter diep en twintig meter lang. Op ale mogelijke manieren probeerden we haar weer de tuin in te krijgen. Toen dit niet lukte, heeft mijn neef de heggeschaar gepakt en is aan het knippen gegaan. Ieder keer als mijn neef erbijna was, ging Bonita weer een stukje verder. Zo heeft mijn neef twintig meter struiken weg moeten knippen. Zelf ben ik aan de voorkant gaten gaan knippen. Op een gegeven moment kon Bonita niet meer verder en heb ik haar samen met Chica en een bak vol lekker eten zo de tuin weer in kunnen lokken.
Op een mooie zomerdag zaten we in de tuin met de honden en kwam er een kleuterklas voorbij. We moesten we wel even lachen toen een jongetje tegen zijn juffrouw over Bonita zei: ''Juffrouw, moet je nou eens kiijken, daar loopt een kangoeroe". Veel mensen denken als ze Bonita of Chica zien aan een vosje of een hertje, maar een kangoeroe die hadden we nog niet eerder gehoord.
Om haar van haar angsten af te helpen, hebben we verschillende medicijnen en therapieën geprobeerd, echter zonder veel resultaat.. Met de gedragstherapie voor Bonita ben ik gestopt, in begin hielp het wel maar na een maand of twee vond ik toch dat ze weinig vooruit ging en aangezien het handen vol geld kostte ben ik daarmee gestopt. Eerst van alles geprobeerd om een halsband om te doen, tuigje gekocht dat werd ook niks toen weer een ander tuigje gekocht wat niet om haar nek ging maar het werd weer drama. De dierenarts gevraagd wat ik nu nog kon doen die schreef medicijnen voor waar ze kalm van zou worden maar niks Bonita bleef gewoon zichzelf.
Toen steeds zwaardere medicijnen gehad tot diazepam 20mg toe. Nog geen minuut ging ze knock out. De dierenarts begreep het niet want van deze medicijnen gaat een paard nog slapen, nou Bonita dus niet. Toen kreeg ik de kans om te gaan verhuizen ik dacht dit is de kans om Bonita lekker in de tuin te laten rennen en spelen. Ik heb wel zo geluk gehad dat ik dat huis kreeg, heerlijk van het flat naar beneden en ik heb nu echt een hele grote tuin. Een week voordat ik ging verhuizen kreeg ik de zenuwen want hoe moest ik Bonita beneden krijgen.. Het lukte me toch na van alles geprobeerd te hebben, kreeg ik haar eindelijk in de bench. Toen de buurvrouw en ik met Bonita de tuin in kwam glunderde Ed van oor tot oor want die dacht dat het niet zou lukken. Maar toen deed het volgende probleem zich voor.. Ik had een hek laten plaatsen rondom de tuin 1.80 hoog, Bonita hoorde dat er aan de andere kant honden liepen en vond dat wel erg interessant. Ze sprong gerust vanaf sta hoogte 1,70 hoog dus haast over het hek, het hek hoger gemaakt maar het is nog opletten dat ze er niet over springt. Ze maakt in ieder geval niet meer zo veel kapot als boven. Hier een opsomming van wat ze gesloopt heeft in 5 maanden. Vier kussens van de bank, slippers, schoenen (ook van visite) dekbed 2 dekbed hoezen, m'n electr.deken want s'nachts als het vrouwtje slaapt ga ik leuk lopen knabbelen aan het beddegoed, 2 rietenstoelen maar ze wilde niet in haar bench en ik wilde haar trauma niet erger maken, maar ik dacht toen ik net 3 dagen in mijn nieuwe huis woonden dat ik een trauma kreeg. Ik was even boodschappen gaan doen en ik kwam binnen ik schrok me rot, ze had m'n nieuwe vinyl in de gang kapot gebeten. Een woensdag komen ze weer nieuw vinyl leggen. Als ze het nu weer doe dan moet ik het maar laten asfalteren. ;-) Maar ze heeft nu de ruimte en het gaat steeds beter met haar, ze gaat nu zelfs bij mijn buurmeisje op schoot liggen. En het uitlaten nou dat komt wel. Het is wel lachen als je ze met Chica ziet spelen dan geniet ik echt van die Spaanse rakkers. Sinds 3 weken heeft mijn buurvrouw ook een hondje uit La Linea een pup van 3 maanden zo schatje. Nu is het echt een beestenboel hier, ze komt vaak hier spelen in de tuin. Maxi de hond van mijn neef daar is Bonita helemaal weg van dat is een Labrador . Ze zit echt elke dag te wachten, hij komt elke dag om de zelfde tijd, dan zit ze echt bij het hek te wachten. Als we zitten te eten komt Maxi altijd bij de tafel liggen, Bonita gebruikt haar dan als trap en staat met beide poten op haar, en met de andere twee poten haalt ze dan net de tafel. Je moet het zien het is echt geen gezicht. En Maxi die goede lobbes vind echt alles goed van haar. s'Nachts moet ik wel eens lachen ik ben net een tosti ik onder het dekbed en hun bovenop, maar ze liggen het liefst zo dicht tegen me aan de een links en de ander rechts.
Bonita is 14 februari 2008 gesteriliseerd. Zoals je waarschijnlijk wel weet, kon Bonita, door haar grote angst, nog steeds niet aan de riem uitgelaten worden. Met de dierenarts had ik al afgesproken dat zij onder narcose haar riem om zou krijgen. Hij weet van de hele situatie af en heeft het toen ook geprobeerd met medicijnen, maar dat lukte niet. Zelfs met de zwaarste medicijnen waar een paard mee neer ging bleef Bonita vrolijk doorlopen. Dus toen ik hem belde zij hij dan ook gekscherend ik heb 32 man assistentie zou het daar mee lukken, ik zei; als het dan nog niet lukt, dat ik ook nog een paar man achter de hand had. Het begon ‘s morgens thuis al om haar met de buurman in de bench zien te krijgen. We moesten haar natuurlijk in de bench mee nemen omdat zij nog niet opgepakt wilt worden. Maar dat ging redelijk snel en zij was ook rustig.
Het is inmiddels 2009 en Bonita is nog steeds niet aan de riem uit te laten. We hebben dit nu geaccepteerd, we hebben echt alles geprobeerd en Bonita geniet op haar manier van het leven. Ze kan spelen en rennen in mijn grote tuin dus Bonita komt verder niets te kort.Ze heeft het volgens mij dik naar haar zin. Nu Chica wat ouder wordt, is Lili nu haar speelkameraadje en die twee doen niet voor elkaar onder. Ze vindt het nog steeds heerlijk om bovenop Maxi te slapen en Maxi laat dat als enige bij Bonita toe.Slopen doet ze helemaal niet meer, ach afentoe een knuffel, maar dat is speelgedrag.
|
Over de Podenco:
