| Een gelukkig podenco roedel: Risodo, Roos en Trufa |
|
Hallo lieve Podencoliefhebbers. Hier weer eens een berichtje van het Spaanse roedeltje die hier naar volle tevredenheid in het Drentse land vertoeven. Roos: Het gaat geweldig met mij. Inmiddels ben ik van Spaanse schone enigszins omgeturnd in Hollands schobbejakken welvaren. Ik ben een hele gezonde en vrolijke blije hond. En een enorme viespeuk. Ik rol overal in, net als mijn vriend Risodo overigens, zolang het maar flink stinkt! Dat we zelfs al een keer in bad moesten nemen we op de koop toe. Zie diashow Ook kan ik hier in de velden voor mijn deur enorm jagen. Zeker nu het lente is. Mijn vrouwtje heeft laatst bijna 2 uur moeten wachten omdat ik op reeën jacht was en ook heb ik in mijn enthousiasme de paashaas om zeep geholpen. Er waren 3 percelen bos gescheiden door een weggetje. Ik heb de reeën van het ene naar het andere perceel gejaagd. Ik rende nog met de reeën vlak langs de voeten van het vrouwtje maar ja toen was ik pas een uur bezig dus nog niet klaar. Uiteindelijk werd er eentje zo moe, die stopte met rennen en ging uit zicht stiekem in het kreupelhout liggen. Toen vond ik er niets meer aan en was ik ook wel heel erg moe. Dus toen stond ik ineens naast het vrouwtje met mijn onschuldige hoofd. Klaar, we kunnen naar huis. Ik doe ze verder niets hoor want ik hier thuis ook 7 geiten, maar je kunt er zo heerlijk achter de reeën aan racen. Niet dat dat allemaal mag hoor, mijn vrouwtje wil het absoluut niet hebben, ongerust dat ze dan is. Ze vindt het ook enorm zielig voor de reeën dat ik ze zo opjaag. Maar ja soms dwalen mijn Podenco gedachten hier in het open veld weleens af naar vroeger. Ik mag helaas van mijn vrouwtje nooit meer reeën jagen.( Nu vang ik dus muizen hahaha.) Daarom moest ik op cursus. Inmiddels ben ik geslaagd voor mijn A-cursus gehoorzaamheid. Met twee tienen en twee tweeën! Ik vind aan die cursus niet veel aan hoor maar mijn vrouwtje maakt dagelijks zoveel kilometers met mij dat ik soms wel eens mijn best doe. Gelukkig ben ik heel slim en snap ik het meestal direct. Maar soms ben ik Podenco eigenwijs! Ik zit nu in de B cursus en want mijn vrouwtje vind het enig. Gelukkig gaan we vooraf de cursus eerst anderhalf uur wandelen dus dan is af, zit en blijf is een makkie. Lekker lui. Maar plaats sturen en zomaar het vrouwtje alleen laten op het veld nou dat vind ik nog wat lastig. Ook apporteren doe ik niet met dat saaie blok, daar zie ik de lol niet van in. Inplaats dat ze me daar nou een konijn of haas laten halen! Ach ja al die honden daar vind ik wel heel gezellig. En stiekem ga ik de lol van het luisteren inzien. Het komt goed, tenslotte woon ik pas 4 maanden in Nederland. Risodo: Ik ben de rustige van het stel. Maar ik ben heel erg goed in heeeeeel erg lief zijn. Uit betrouwbare bron weet ik dat mijn vrouwtje en haar dochter en kleindochter erg verliefd zijn op mij. Ik op mijn beurt ben verliefd op Roos. Roos is mijn grote voorbeeld. Helaas zijn haar poten enorm lang en kan ik haar niet altijd bijhouden. Inmiddels heeft Roos me leren graven want daar vond ik eerst niets aan. Nu krijg ik steeds meer de smaak te pakken en transformeer ik ook steeds meer in een Podenco molletje. Ik ben het wel veel eerder zat als de rest en ga dan altijd lekker tegen iemand aan hangen. Het liefst word ik geaaid. Dat doen ze dan ook heel erg graag. Ik ben gek op mannen. Niet door vertellen hoor maar die vind ik leuker dan vrouwen. Als Roos haar baasje Pim dan lekker vies uit zijn werk komt dan wijk ik niet meer van zijn zijde. Of Roos moet iets spannends gaan doen, tja doen moet ik een keuze maken. Ik heb samen met Roos en onze vrouwtjes de A-cursus gedaan. Dan stond ik met mijn 75 jarige vrouwtje in de sneeuw bij min zoveel op het veld. Ik heb de hele cursus gedaan alsof ik doof was. Ik kan nu alleen zit. Ja lig kan ik natuurlijk wel, lekker op de bank naast het vrouwtje en Trufa. Ik vond er geen bal aan en ben ook niet geslaagd. Wat een onzin, ik ben altijd bij Roos en die luistert toch? Als zij komt dan kom ik ook. Mijn stiefzus Trufa met wie ik samen woon is een enorme drukte maker. Maar mij krijgt ze niet gek hoor, ik geef haar gewoon haar zin en kruip dan lekker tegen haar aan. Onder die gekkigheid van Trufa zit een geweldige Podenco vriendin voor me en sinds zij er is doe ik nooit meer treurig. Ik ben een gelukkig ventje.Dag allemaal veel Podenco groetjes van Roos, Trufa, Risodo, en de rest van de roedel. Zie diashow |
