| Galgo’s en Podenco’s op bezoek in de gevangenis |
 Dieren hebben het recht om niet in de steek te worden gelaten, zorg te ontvangen en op een waardig leven. Het is de boodschap die de leden van de Catalaanse stichting 'Galgos 21' overbrachten op de gevangenen in de Martutene gevangenis. Tijdens een van de activiteiten die de sleur doorbreken in de gevangenis, het zijn geen gebruikelijke beelden om gevangenen te zien spelen met een aantal honden op de binnenplaats.De honden waren ooit verlaten, maar dankzij de stichting, die de eerste zorg verleende, vonden ze adoptiegezinnen. En zo vertelden Lydia Diaz en Esther Callol, belast met taak om aan de gevangenen tijdens een interactieve bijeenkomst uit te leggen wat het werk dat zij voor 'Galgos 21' doen, inhoudt . "De galgo’s en podenco’s zijn de meest achtergelaten honden in Spanje, zij worden het meest gebruikt voor de jacht," maar als ze niet langer bruikbaar zijn voor dit doel – gemiddeld na niet meer dan twee seizoenen -," besluiten ze om hen te doden op een wrede manier, omdat ze hun waarde hebben verloren, volgens de jagers. Hun grote snelheid is hun doodvonnis ", zegt Esther. Ze leggen er ook de nadruk op, dat "deze honden geschikt zijn om te leven in een huis, omdat ze rustig en vriendelijk zijn."  Verantwoordelijk voor het unieke bezoek van de vriendelijke honden aan de gevangenis is Merche Marina, de gevangenisarts en een groot voorvechter voor deze zaak. Zij zegt dat zij "bij toeval hoorde over de tragedie van de galgo’s, en voelde dat ik moest iets doen, dus adopteerde ik er een. Ik werd verliefd op dit dier, en ik vond het een goed idee om dit te delen met de gevangenen, dus heb ik contact opgenomen met 'Galgos 21' en nam de uitnodiging aan. "Het is zeker dat de activiteiten die de Martutene gevangenis organiseert de dagelijkse routine doorbreekt en meestal goed ontvangen wordt door de gevangenen. De gevangenen die zich vrijwillig hadden aangemeld voor het interactieve gesprek, waren blij met het bezoek. 'Metxi' zei: "Ik heb altijd al een dierenarts willen worden, ik hou van honden." En over het bezoek van de dieren, er wordt benadrukt dat dit soort initiatieven "het pept je op en verhoogt je zelfrespect.. Ik ben hier 20 maanden en ik wist niet eens meer wat een hond was... Ik hoop dat ze ons gezelschap mogen houden." De stichting is erin geslaagd om 400 honden te plaatsen, en zeker vanaf nu zullen de aantallen toenemen, want er waren veel gevangenen die echt geïnteresseerd waren in de adoptie van een hond. Zoals Antxon Úbeda, die komt binnenkort uit de gevangenis en is bereid om er twee te adopteren en ze mee te nemen naar een huis dat hij heeft geërfd in Salamanca. http://www.diariovasco.com/v/20100904/al-dia-local/podemos-quedar-20100904.html |
