|
Enige tijd geleden hebben wij een filmpje gemaakt om de harde realiteit van een Podenco leven in Spanje onder de aandacht te brengen, over het gruwelijke leed wat veel van hen moeten ondergaan. Gelukkig is er ook een andere kant aan dit verhaal, want veel van de Podenco’s die te zien zijn in dit filmpje zijn gered! Zij lijden niet langer, hun lichamelijke en psychische wonden zijn inmiddels geheeld, zij ontvangen iedere dag weer, veel aandacht, warmte en liefde. Hieronder enkele van de Podenco’s uit het filmpje. Zij zijn van de hel in de hemel beland, een wereld van verschil.
Het verhaal van Milo, Hij liep door de straten van Córdoba met deze verschrikkelijk wond waarschijnlijk het gevolg van een wildklem, niemand keek naar hem om, niemand nam de moeite om hem te helpen in deze troglodietenstad. Uiteindelijk werd hij opgepikt door vrijwilligers van een Dierenbeschermingsorganisatie. Milo heeft enorm geleden, heeft nooit in zijn leven enige warmte gekend.. nu is hij gelukkig en ontvangt iedere dag de liefde die hij zolang heeft moeten ontberen.
Dit was Chispi, liep totaal alleen en verlaten rond in de stad Cuenca, genegeerd, verwaarloosd en mishandeld, kwam hij uiteindelijk in een refugio terecht. Eens te meer komt het goede nieuws uit Frankrijk, iemand was in staat om de ware schoonheid van deze hond te zien, het niet kon schelen hoe hij er uit zag, zij wilde Chispi. En kijk Chispi mag nu genieten van zijn leven in Frankrijk, le bon vivre!
Het ongelofelijke verhaal van Estrella, ze liep al een tijd op het markt terrein in Sabinillas met een gebroken knie en een ingegroeide strop! Niemand gaf meer een cent voor haar leven.. Gelukkig heeft Peter haar kunnen vangen, haar verschrikkelijke wonden werden behandeld en door de goede verzorging is zij volledig genezen. Het gaat heel goed met Estrella en ze is enorm sociaal en helemaal als nieuw, het is een schat en ze is zoooo mooi geworden.. Ze leeft al weer bijna twee jaar een heel gelukkig leven in Nederland.
En dan het verhaal van de twee oudjes Edwin en Edwina. Verwaarloosde Edwin werd na een leven lang trouw aan zijn baas, voor de poort van het asiel in La Linea uit de auto gesmeten! Uit een rijdende auto! ! Hij zat compleet onder de schurft toen hij binnenkwam, maar de behandeling van wonderdokters Peter en Anna sloeg gelukkig snel aan. Wat later kreeg Edwin een vriendinnetje Edwina, ook een apart verhaal.. het Podencootje werd van de straat gevist en in het dodingsstation gedropt, er kwam een auto aanrijden en er stapte een Spanjaard uit. Hij vroeg waar het dodingsstation was want hij kwam z'n hond ophalen die hij al 2 jaar kwijt was, maar ze had een geregistreerde chip, dus men had hem gebeld. Hij liep binnen bij de buren van het gemeentelijk dodingsstation en kwam 5 minuten later naar buiten met een stuk ketting en sleepte het oude hondje met gebroken achterpoot door het grint richting zijn Fred Flintstone mobiel. Peter zag het en greep op gediplomeerde wijze in. Peter pakte het hoopje ellende op en vroeg hem wat ie met haar van plan was? Hij had zijn boete betaald en ging haar nu elimineren. Nu kent Peter de manier van de neanderthalers en hij vroeg hem het diertje over te dragen aan de dierenbescherming! ! Dat vond hij een goed plan als de chip maar van z'n naam af was! Dus papieren gemaakt en Fredje Flintstone al trappend met z'n stenen mobieltje snel de deur uit. Samen waren Edwin en Edwina net een bejaard echtpaar, dat 's ochtends al stond te kwispelen als Peter en Anna het asiel binnenkwamen. Edwin is echt een bikkel, longontsteking een aanval van een andere hond en alle ellende uit zijn leven bij die neander heeft hij doorstaan. Een opaatje met een enorme wilskracht om te overleven. Wat ontzettend fijn dat Edwin nu een plekje heeft gekregen in Nederland! Hier kan deze arme ouwe stumper van zijn laatste jaartjes genieten, wij zijn ontzettend blij voor Edwin!! Ook Edwina is inmmiddels geadopteerd en is in Nederland bij haar adoptiegezin, geweldig!! Na zo'n ellendig leven krijgen ze nu de liefde en aandacht die ze verdienen!
Gloria Tattoo, zwaar mishandeld en getekend voor haar leven werd zij het asiel binnengebracht, het zoveelste slachtoffer van jagers. Ondanks haar verdrietige verleden, bleek zij hier geen trauma aan overgehouden te hebben. Wat zij bleek een ontzettend zachtaardig en vriendelijk te zijn en heel sociaal naar andere honden. We waren dan ook ontzettend blij toen zij geadopteerd werd en wij haar terug zagen op de , zo ontzettend gelukkig!
Alegria, Een triest verhaal met een gelukkig eind van een door jagers mishandelde en in de steek gelaten Podenca. Ze is een prinses die nooit haar troon had gevonden. Ze werd gered en werd behandeld met aandacht en liefde. Het duurde een tijd om op te knappen en ze ging toen naar haar adoptiegezin. Maar dit was teveel voor Alegria, om weer een verandering te accepteren en opnieuw het vertrouwen in een ander persoon te krijgen. Ze wilde alleen bij de persoon zijn die haar had gered, haar wonden had verzorgd, haar aan haar borst drukte en met gevoel omarmde. Die haar weer een gelukkig gevoel gaf en haar leerde dat niet iedereen slecht was. Zo gebeurde het dat deze moeder die haar had gered, vele kilometers rondtoerde en twee dagen nodig had om haar te vinden. Alegria hield zich drie dagen verborgen in dik struikgewas. Uiteindelijk werd ze wederom door haar reddende engel gevonden en gered. Alegria wist wat ze wilde en kreeg dit tenslotte. Deze prinses heeft bij Maria uiteindelijk haar troon gevonden, ze gaat een gelukkig leven tegemoet na een leven vol verdriet!
Angel. Iedereen die de foto’s ziet is onder de indruk van het verhaal van Angel. "Het is alsof ik het gezicht van de duivel zelf gezien had ", zei het lid van El Cau die Angel gevangen had, het is niet eenvoudig om zijn verhaal te vertellen zonder het gevoel van echt koude rillingen te krijgen of zonder een traan te laten. Slechts een jaar oud, had hij diepe wonden in de nek, oogproblemen, een gebroken been, gescheurde pezen en psychologische en fysieke littekens die een leven lang meegaan. En het ergste van alles is dat dit geen gevolg van een botsing of een ongeluk is geweest, maar door menselijk ingrijpen, "de zwarte hand van een mens," een ironische beschrijving van de medewerker van El Cau. Men heeft geprobeerd Angel op te hangen, en nadat hij ontsnapte aan een wrede, langzame dood, zwierf hij door de naburige straten van de stad Benicarlo met een draad in de nek die, dag in dag uit, hem langzaam wurgde. De mensen van de stichting werden gewaarschuwd over de verschrikkelijke omstandigheden waarin Angel rondliep, nog een paar dagen en hij zou sterven voor de ogen van vele personen, zijn hoofd was volledig opgezwollen door de druk van de draad in zijn nek, iedereen zag het gebeuren, “maar niemand stak een vinger uit om hem te helpen”. Uiteindelijk is Angel gered en Angel is nu gelukkiger dan ooit .... Lees hier het volledige verhaal van Angel
Suerte, Hij was er zeer slecht aan toe toen hij werd gevonden, geschopt en geslagen met stokken. Hij had wonden over zijn gehele lichaam. Hij werd gered en zijn wonden werden behandeld. Toen hij was opgeknapt is hij voorgoed naar Frankrijk verhuisd, waar hij leeft met vele vriendjes.
Al deze podenco's hebben een tweede kans gekregen door het geweldige werk van de mensen in Spanje die iedere dag weer met hart en ziel strijden tegen dit leed en iedere keer weer geconfronteerd met een geval die hen de adem beneemt. Iedere Podenco die gered wordt is er een en wij zullen er alles aan blijven doen om hen een betere toekomst te bieden! |
