| Podenco therapie- Podenco’s helpen ouderen |
 Cans Eivissencs Solidaris leert de dieren te werken met ouderen, kinderen en ook voor reddingswerk. De stichting Cans Eivissencs Solidaris geeft reeds drie weken in het bejaardentehuis Can Blai therapieën met vrijwilligers die de Podenco’s begeleiden bij hun werk met ouderen, kinderen en om hen in de toekomst reddingswerk te laten verrichten. De vrijwilligers en de ergotherapeut van het tehuis zijn tevreden met de resultaten van de eerste sessies, die inmiddels een belangrijke stimulans voor ouderen zijn geworden.IBIZA - Maria Cristina Maria had een hond toen zij een kind was, een rasloze hond die een buurman wilde ruilen voor een paar flessen wijn, toen zij thuis kwam op een middag, bleek dat haar geliefde hond, verdwenen was. Dit is een van de verhalen verteld door de ouderen in Can Blai, waar de stichting elke donderdagochtend met 24 inwoners therapieën verricht. Het contact met de honden lijkt soms veel meer dan woorden en contact met andere mensen te stimuleren.  Afgelopen donderdag gingen vier vrijwilligers naar het tehuis in Can Blai voor de derde therapie, waarin vier hoofdrolspelers, Beth, Blanc, Boira en Fenici, zorgden dat de bewoners lachten en zich onder andere veel uit hun jeugd herinnerden. Elena Llorente, ergotherapeut en het centrum en voorstander van deze activiteit, legde uit dat de deelnemers aan deze therapie met name verschijnselen van dementie hebben, meestal de ziekte van Alzheimer, en een lichamelijke en zintuiglijke handicap hebben -auditieve en visuele-. Het bezoek van de honden en vrijwilligers "doorbreekt de eentonigheid en zorgt voor de geest en emoties; voor de bewoners is het soms gemakkelijker om affectie te tonen voor honden dan mensen", zegt de therapeut.   Raquel Pascual, een middelbare scholier, is een van de langst werkende vrijwilligsters wat betreft de training met de Podenco’s, die amper een paar maanden oud zijn, en verzekert dat de ervaring zeer de moeite waard is: "Het is verbazingwekkend om te zien dat mensen die niet reageren op stimuli, glimlachen bij het zien van de honden ", zegt zij terwijl zij probeert om Boira onder controle te houden. Het meisje, van 19 jaar, merkt op dat ze na drie sessies meer vertrouwen en menselijk contact met de ouderen ervaart. "Wat ben je gegroeid!" Zeggen sommige bewoners tegen de honden. "De aanwezigheid van dieren zorgt voor interactie, ze strelen, raken ze aan en voelen de warmte van de dieren", zegt Pascual, die bij deze activiteit tal van mogelijkheden heeft ontdekt.    Een andere bewoner die houdt van de aanwezigheid van honden is Pep, die vertelt dat hij een jager was: "Ik had zes Ibicenco’s als deze." Natalia Francisco staat ernaast. Studente Gehoor en Taal in Salamanca en net lid geworden als vrijwilliger bij de stichting "het stimuleert hen en door de honden praten ze over hun jeugd," zegt zij. De therapeut, Llorente, merkt ook op dat het niet alleen zorgt dat ze zich hun jeugd herinneren, maar ook de honden van hun kinderen: "Veel van hen hebben hun honden moeten achterlaten toen zij naar het tehuis gingen," zij wijst erop dat alle personen die deelnemen aan de activiteit een evaluatie hebben ondergaan om te controleren of ze van honden houden en geen risico voor hen vormen. Jose María Roldán, serveerster, is een van de vrijwilligers die onlangs lid is geworden, en praat al geanimeerd over de ouderen, hoe ze de honden aanraken, terwijl de honden op hun beurt hen likken, met ze spelen en tussen hen rondrennen. Net als vele anderen, heeft ze via het sociale netwerk Facebook over het bestaan van de stichting gehoord. Ze is het met haar collega’s eens over de mogelijkheden van de Podenco’s, die wordt gekenmerkt door hun intelligentie, en hun vermogen om de bewoners op te vrolijken.    Het hoofd van de stichting, Antonio Pedro, een van de belangrijkste experts wat betreft de ca eivissenc (Podenco ibicenco) en het trainen van honden, zegt dat het moeilijk is om de groep te houden door het ontbreken van een plek om de honden te huisvesten. De stichting is begonnen vanuit het niets met 12 puppies en met 12 personen die samen met hen de therapieën realiseren met kinderen en ouderen, "maar er zijn meer vrijwilligers nodig," zegt Pedro. Wethouder van Cultuur van de stad Santa Eulalia, Anna Costa, die aanwezig was om de derde therapie zien, zei dat "het zou een goed idee is om het hoofdkantoor van de stichting in de omgeving van de rivier te plaatsen" en zei dat er gesprekken zijn opgestart om de haalbaarheid van het project te analyseren: "we sluiten het niet uit." Voor nu, zullen er elke donderdag in Can Blai verschillende vrolijke puppies verwacht worden die emoties en herinneringen op zullen roepen en de eentonigheid doorbreken. Bron: http://www.diariodeibiza.es/pitiuses-balears/2010/07/24/podencos-ayudan-mayores/423066.html |
