| Podenco’s ‘The great forgotten’ |
 Dierenbeschermers in Spanje spreken over ‘los transparentes’ of ‘los grandes olvidados’ als zij het over podenco’s hebben. De ‘onzichtbaren’ of ‘de grote vergetenen’, hieronder een aantal fragmenten uit de vele artikelen, waarom zij zo genoemd worden: De realiteit is dat het leven van Podenco’s in handen is van "immorele schurken", een ellendig leven vol lijden, waarna ze worden afgedankt. Ze worden aan hun lot overgelaten door de overgrote meerderheid van de Spaanse samenleving. Ze ondergaan elke dag dezelfde ontberingen, worden misbruikt ten behoeve van de jacht, zijn nauwelijks in staat te overleven in een donkere, vochtige, kleine, overvolle ruimte, zonder licht, zonder ventilatie, met vaak alleen wat brood om te "eten".Veel hondenrassen die nu zo "modieus" zijn als huisdieren, hebben hun oorsprong als jachthonden, maar hebben het geluk dat dit niet gezien wordt als een belemmering om hen te adopteren en hebben de mazzel om ook als huisdieren gezien te worden. Galgo’s en bovenal Podenco’s blijven de Assepoesters van dit verhaal, de arme broeders, die nog steeds te maken hebben met minachting, en wiens ‘happy end’ bestaat uit het geluk om naar een asiel gebracht te worden om daar de rest van hun leven door te brengen. Waarom? Omdat zij de de grote onbekenden zijn en ze niet "trendy" zijn. Podenco’s zijn hele speciale wezens, treurig-ogende feeën omdat het een verdrietig leven is dat zij hebben moeten leven, de zware last die op hun fragiele silhouetten rust, zorgt ervoor dat je spijt krijgt als je nooit JE LEVEN MET EEN PODENCO deelt. In de refugio zijn zij de onzichtbaren, soms vergeten we zelfs ze aan mogelijke adoptanten te laten zien omdat zij toch alleen interesse hebben in de gebruikelijke honden, zonder de Podenco’s ook maar een blik waardig te gunnen. Desondanks het meest heldere aan hen, hun ogen, zijn wat ons een vertederende ziel laten zien, onschuldig, zachtaardig, nobel een bewijs dat een onschuldige Podenco geboren wordt in een verdorven wereld. Iedereen is op zoek naar fluffige Pekineesjes, en zij (de Podenco’s), met hun verloren blik, omdat zij alle hoop hebben verloren, kijken naar jou, denkend hoe absurd hun levens zijn en hoe grimmig hun bestaan is. Het lijkt of ze niet mogen bestaan, hun levens hebben geen waarde, zolang alleen de jager aandacht aan hun schenkt. Zijn de prachtige ogen van veel Podenco’s je ooit opgevallen? De hoop is te zien in de kleur van zijn ogen. We moeten ze helpen te vertrekken naar het buitenland, want dan hebben ze een kans. Maar vergis u niet, het is "brood voor vandaag, honger voor morgen.” http://www.dogsinneed.nl/index.php/over-de-podenco/achtergrondverhalen/216-ons-podenco-filmpje-gebruikt-in-een-spaanse-noodoproep http://www.dogsinneed.nl/index.php/over-de-podenco/achtergrondverhalen/364-mijn-leven-met-een-podenco- http://www.dogsinneed.nl/index.php/over-de-podenco/achtergrondverhalen/298-sos-podencos-de-onzichtbaren http://www.dogsinneed.nl/index.php/over-de-podenco/achtergrondverhalen/286-spaanse-vrouw-over-het-leven-van-een-podenco  |
