| De Podenco een geweldige metgezel |
 Een jaar geleden besloot ik om voor het eerst een hond in mijn huis te nemen, ik was me bewust van de verantwoordelijkheid die dit met zich meebrengt. Vanaf het begin wisten we dat we wilden adopteren, dus benaderden we la Asociación Protectora de Animales "San Bernardo", in Toledo, die zich geweldig inzetten en die ons behandelden en adviseerden op de best mogelijke manier.Zo kwamen we aan onze Raspa, een podenco, die drie maanden maanden ervoor in de steek werd gelaten. We wilden een middelgrote hond en we namen haar omdat we haar leuk vonden, zonder te kijken naar of iets te weten over het ras. Sindsdien zijn er veel mensen die op straat wandelden, gestopt om naar haar te kijken en haar te aaien, terwijl zij mij vroegen of ik een jager was. Als ik vervolgens ontkennend antwoordde, vertrok hun gezicht van de schok, "en u vindt zo’n hond leuk?, Ze zijn om te jagen," zeiden zij. De podenco’s, en de galgo’s, zijn de honden die het meest hebben te lijden door verwaarlozing, verlating en andere wreedheden die zij moeten ondergaan na het jachtseizoen, wanneer ze niet langer "nuttig" zijn. En in onze regio, Castilla La Mancha, zijn deze wreedheden aan de orde van de dag, noch de wetten, noch de verschillende bewustmakingscampagnes zijn er in geslaagd om dit te stoppen. Lang geleden waren zij de honden van farao's en edelen. Nu worden zij verlaten en opgehangen. Misschien moeten we deze waardevolle dieren herwaarderen, omdat zij meer kwaliteiten hebben dan snelheid alleen. Misschien is er nog veel meer tijd nodig om zo iets normaals te zien als podenco’s en galgo’s die een wandeling op straat maken met hun baasje, om de goede metgezellen die ze zijn. Misschien, zal op een dag al het werk van de diverse stichtingen en dierenbeschermers die zich met zoveel moeite inzetten, om deze honden te beschermen van de wreedheden en barbaarsheden waaraan zij onderworpen worden, de moeite waard zijn. Wanneer de wreedheden tegen deze honden gestopt worden......Dan misschien zullen we een stap vooruit maken als samenleving. |
