Hallo iedereen! Hierbij wil ik graag het verhaal vertellen van mijn podenco Odie. Een klein jaartje geleden kwam ik op een site terecht van een buitenlands dierenasiel waar veel Nederlandse vrijwilligers werken. En werd mijn aandacht al gauw getrokken door een hele lieve kaneel kleurige hond met super lieve grote amber kleurige ogen. Aan haar ogen kon je zien dat ze het niet makkelijk had gehad in haar leventje. Odie was haar naam een moeder podenco samen gevonden met haar pups. En is waarschijnlijk een hele lange tijd aan zwerven geweest in haar leventje.

Ik had voor Odie nog nooit van het ras podenco gehoord dus wist totaal niets van het ras af maar dat kon me eigenlijk niet schelen om eerlijk te zijn, want  ik was  zo verliefd op haar geworden. Op haar gekke grote flaporen en spitse neus mooie oogjes en ja eigenlijk wel rare lichaam een beetje. Ik vond het een prachtige hond en bovenal leek ze me heel erg lief.

Met het bezoeken vd site was het nooit mijn bedoeling geweest een hond te adopteren we wonen niet zo groot en hadden al zat andere dieren in de rondte lopen. Maar ik kon haar maar niet vergeten.

Daar ik aktief ben op een dierenleed hyves probeerde ik haar daar onder de aandacht te brengen in de hoop dat een lief iemand daar op haar zou reageren. Maar helaas geen respons.(waar ik diep in me hart toch ook heel blij om was iedere keer!)

Odies pups hadden allemaal een baasje gevonden in de tussen tijd alleen moeders bleef nog achter. En waarom alleen maar omdat ze al wat ouder was. (ze word 7 geschat maar ik denk zelf dat ze veel jonger is een jaar of 5)

Toen Odies maatje Chuck ook nog eens geadopteerd werd ook een oude bejaarde jachthond, toen dacht ik tis nu of nooit. En hebben we besloten haar te adopteren.

Nou ik zal je vertellen ik heb nog nooit zo'n lieve hond mee gemaakt en wat ik al uit haar oogjes kon lezen van al die foto's  was ook werkelijkheid, het is een hele zachtaardige kroel doos waar totaal geen kwaad in zit. Een super leuke hond om buiten mee te wandelen want buiten lopen vind ze prachtig dan bloeit ze bijwijze helemaal op! Dan voelt ze zich in haar element. Ze is lief tegen alle honden buiten en vriendelijk naar alle mensen toe.


Alhoewel het wel een tijd heb geduurd haar zelfvertrouwen weer te winnen. Ze was namelijkl vreselijk bang overal van toen we haar pas in huis hadden. Heel soms heeft ze wel eens een klein terugvalletje er hoef maar ff wat te gebeuren, bv iemand die een onverwachte beweging maak naar haar toe, iemand die langs komt en bv gilt, een fietser die ze niet heb aan zien komen, ja dat soort dingetjes dan is odie weer heel ff uit haar element daar aan kan je ook zien dat ze hoop heeft meegemaakt in haar leven, ik denk ook dat ze altijd is weggejaagd door iedereen en ook misschien wel pijn is gedaan. En dat verdient geen enkele hond zo'n leven.

Ik heb haar nu een klein half jaartje en heb er nog geen seconde spijt van gehad, binnen in huis is 't ook een schat. Ze kan heel goed overweg met al onze dieren en met ons jawel konijn! en is gek op lekker op de bank liggen of op het grote bed en geef der eens ongelijk.

Ik kan het iedereen aanraden een podenco te adopteren, nou is Odie misschien al wat ouder en minder energiekvol als een jonge podenco.  Da's misschien ook wel een tip voor mensen die het wat rustiger aan willen doen een oudere podenco te adopteren, maar ben je zelf een sportief type dan heb je met een podenco echt een goeie keuze gemaakt. Het is een genot om naar hun gekke bokke sprongen te kijken als ze buiten lopen, ik word daar zelf ook heel blij van als zij het zo naar haar zin heeft.

Ik kan niet begrijpen dat podenco's en galgo's, greyhounds zo worden behandeld in Spanje als een stuk uitschot en zo worden ondergewaardeerd, want het zijn zulke mooie lieve honden waar je ook heel veel bekijks mee trekt hier in Nederland.
Odie is al vergeleken met een hyena, een vos, een dingo en jawel een hotdog (door kleine kinderen door haar lange lichaam) maar bovenal vinden ze het allemaal een hele mooie lieve hond , en ik kan niks anders zeggen dat ik die mening deel.

Geef aub de podenco en greyhounds een 2 de kans , ze verdienen 't zo!

Groetjes, Lucy  en poot van ons  Odie!