Wij hebben nu anderhalf jaar onze podenco Tosca. Ze is samen met 9 broertjes en zusjes gered en vanuit Spanje naar Nederland gekomen. Eerst wisten we niet dat ze een podenco(mix) is. We wonen op een woonboot in een natuurgebied en als ik met haar wandel dan spreekt bijna iedereen me aan, zodoende kwam ik er ook achter dat ze een podenco is. De verhalen op de site zijn heel herkenbaar. Vorig jaar hebben we drie honden uit Spanje opgevangen als gastgezin waaronder ook een broer van Tosca. Dat was echt een feest, konden ze eindelijk voluit rennen.

Ook hebben we inmiddels een reünie van 7 broertjes en zusjes gehad. Enig om ze zo samen te zien! We hebben het eerste half jaar wel wat met haar te stellen gehad. Onze grote tuin is helemaal omheind en toch lukte het haar keer op keer om te ontsnappen. Ook luisterde ze buiten slecht, het commando hier was niet aan haar besteed. We zijn toen overgegaan op de methode Jan Fennel en dat werkt heel erg goed. Inmiddels luistert ze erg goed, zelfs als ze achter een haas aangaat is ze binnen een paar minuten weer bij me!

We zijn ontzettend blij met haar en doet me pijn als ik al die verhalen lees over de podenco's in Spanje, mijn hart brak bijna bij het verhaal en de foto's van Tatoe. Wat bezielt die mensen toch.

Warme groet,

Jacqueline, Wilfred en natuurlijk Tosca