FCI-Standaard Nr. 248/09.04.2007/NL

Land van herkomst: Malta.
Patronaatsland: Groot-Brittannië.
Datum van de publicatie van de originele geldende standaard: 24.06.1987
Gebruik: Een waakzame felle jager die jaagt met de neus en op het gezicht en tot op zekere hoogte zijn oren gebruikt als het wild dichtbij is.

Classificatie F.C.I.: Groep 5 Spitsen en oertypes.
Sectie 6 Oertypes.
Zonder werkproef.

Algemene verschijning
Middelgroot, adellijke houding met scherpe belijning. Elegant maar krachtig. Zeer snel met vrij, licht gangwerk en waakzame expressie.

Gedrag/karakter
Waakzaam, intelligent, vriendelijk, aanhankelijk en speels.

Hals
Lang, slank, gespierd en licht gebogen. Droge keelbelijning.

Lichaam: Lenig, met bijna rechte bovenbelijning. De lengte van het lichaam van borst tot zitbeen iets groter dan de schofthoogte.
Croupe: Licht aflopend van de croupe tot de staartaanzet.
Borstkas: Diep, reikt tot de punt van de elleboog. Ribben goed gewelfd.
Buik: Matig oplopend.

Staart
Middelmatig hoog aangezet, tamelijk dik aan de basis en spits toelopend (als een zweep), reikt in ruststand tot net onder de hak. Hoog gedragen en gebogen als de hond in actie is. De staart moet niet opgetrokken zijn tussen de benen. Een gedraaide staart is ongewenst.

Ledematen
Voorhand: Voorbenen recht en parallel.
Schouder: Sterk, lang en goed naar achteren liggend.
Elleboog: Goed aansluitend.
Middenvoet: Sterk.

Achterhand: Sterk en gespierd. Van achteren gezien ledematen parallel.
Knie: Matige hoeking.
Tweede dij: Goed ontwikkelt.

Voeten: Sterk, goede knokkels en stevig, niet naar binnen of naar buiten gedraaid. Voeten met goede kussens. Wolfsklauwen mogen verwijderd zijn.
Gangwerk/beweging

Vrij en vloeiend; hoofd tamelijk hoog gedragen en de hond moet zonder enige duidelijke moeite veel grond beslaan. Benen en voeten moeten in lijn met het lichaam bewegen; elke neiging tot naar buiten draaien van de voeten of hoog steppende (hackney) actie is zeer ongewenst.
Vacht

Beharing: Kort en glanzend, van fijn en dicht tot enigszins ruw; geen bevedering.
Kleur: Geel of donkergeel (rich tan) met witte aftekeningen als volgt toegestaan: witte punt aan staart gewenst. Wit op de borst ('de ster' genoemd). Wit aan de tenen. Smalle witte bles midden op het gezicht toegestaan. Vlekken of ander wit dan genoemd ongewenst.

Hoogte
Reuen ideaalmaat 56 cm (56-63,5 cm)
Teven ideaalmaat 53 cm (53-61 cm)

Fouten
Elke afwijking van de voorgaande punten moet als een fout worden beschouwd en de ernst waarmee de fout in aanmerking wordt genomen moet in de juiste proportie zijn met de mate ervan en het effect ervan op de gezondheid en het welzijn van de hond.

Elke hond die duidelijk fysieke of gedragsafwijkingen vertoond moet gediskwalificeerd worden.

N.B. Manlijke dieren moeten twee duidelijk normale testikels hebben die geheel in het scrotum afgedaald zijn.

Oorsprong
Ofschoon als land van oorsprong Malta wordt opgegeven, blijkt uit tekeningen en geschriften dat de hond reeds 4000 jr. v.C. in Egypte werd aangetroffen en daar als jachthond werd gebruikt en gefokt. Men veronderstelt dat de Pharao-hond, net als alle andere windhonden - met uitzondering van de Ierse Wolfshond en de Deerhound - vanuit Azie overgebracht zijn naar Egypte. Vanuit Egypte hebben blijkbaar de Phoeniciers deze honden met zich meegenomen toen ze zich op Malta en Gozo vestigden. In verschillende niet-Egyptische landen zijn op den duur uiterlijke veranderingen waar te nemen.       

Alleen de bevolking van de Balearen heeft, vermoedelijk door de afzonderlijke ligging van deze eilanden, het zuivere type van de oude honden weten te behouden. Ook op het eiland Ibiza treft men nog honden aan, die een treffende overeenkomst vertonen met de in Egypte voorkomende afbeeldingen op graftomben (4000 jr.v.C.) van een hond met puntige oren en een lang spits hoofd. Deze Balearische nomaden zijn naar men veronderstelt, de voorvaders van de Cirneco dell'Etna uit Sicilie en de Podenco Ibicenco uit Spanje.

Deze twee rassen tonen dan ook veel gelijkenis met de Pharaohond, hetgeen een bevestiging is van het vermoeden dat al deze honden uit een en dezelfde stam - uit Midden-Azie of Afrika afkomstig - voortkomen.

Recente historie
Op Malta worden ze momenteel nog steeds gebruikt voor de konijnenjacht en voor zover na te gaan, bestaan ze daar reeds 2000 jaren. Het type is, in de 5000 jaren dat dit ras bestaat, hoegenaamd niet veranderd. Ongeveer in 1920 werden de eerste exemplaren naar Engeland gebracht, doch in 1968 hield men zich pas echt bezig met dit ras. Momenteel is de Pharao hond in heel de wereld een erkend ras en heeft in diverse landen zijn eigen rasvereniging.

Uiterlijk
De Pharaohond is van middelmatige grootte, heeft een elegante houding en een strak getekend silhouet. De beweging tijdens het werken is soepel maar toch krachtig, de hond is zeer behendig. Het hoofd is lang, smal en droog; voorsnuit is iets langer dan de schedel, weinig stop. Ogen ovaal van vorm en niet te diep liggend, barnsteenkleurig. De oren zijn matig hoog aangezet, overeind staand bij allertheid, zeer beweeglijk, dun en groot met een brede aanzet! Scharend volledig gebit. Neus altijd bruin als de kleur van de vacht. De hals is lang, droog en licht gebogen. Goed gehoekte voor- en achterhand; benen staan parallel. Het lichaam is soepel met een bijna rechte ruglijn, diepe borst tot aan de ellebogen, goed gewelfde ribben, bekken iets meer gehoekt dan normaa, buik licht opgetrokken, iets langer dan hoog, krachtig gespierde achterhand met behoorlijk bone.
Vloeiend en natuurlijk gangwerk: het hoofd wordt hoog gedragen. Staart is van middelmatige lengte, dik bij de aanzet, dun uitlopend, in rust iets over het spronggewricht, in aktie wordt de staart hoog en gebogen gedragen. Vacht: kort en glanzend van fijne en dicht tot licht harde structuur, geen franjes. Kleur: roodbruin, varierend van licht tot donker; witte afrekening alleen toelaatbaar aan de staartpunt (zeer gewenst), aan de borst, aan de tenen en op het hoofd in de vorm van een witte streep. Ideaalmaat voor reuen: 56 cm en voor teven 53 cm.

Aard/karakter
Door zijn natuurlijke aanleg voor de jacht voelt de Pharaohond zich uitstekend thuis op een renbaan en/of coursing-terrein. In Nederland zijn hiervoor vele mogelijkheden. De Pharaohond heeft veel aandacht en beweging nodig, hetgeen zich o.a. uit in het 'vragen' aan het baasje om een spelletje. Ook in het vrije veld zullen ze onophoudelijk blijven zoeken met hun ogen - en typisch voor deze (half)wind- honden ook met hun neus - naar eventuele konijnen, hazen of iets anders wat de moeite waard is. Deze eigenschappen vragen natuurlijk wel het een en ander van de eigenaar die deze 'sportiviteit' van de hond moet kunnen begrijpen en waarderen. Uiteraard is met een consequente opvoeding de intelligente Pharaohond wel het nodige te leren, maar het diepgewortelde jachtinstinct blijft 'natuurlijk' toch aanwezig. De hond hiervoor straffen zou onredelijk zijn en door een windhond ook absoluut niet worden begrepen. Tegenover vreemde mensen zal de Pharaohond zich in het algemeen wat gereserveerd opstellen. Tegenover bekenden daarentegen zal hij zich enthousiast en volkomen betrouwbaar gedragen. Dit laatste geldt ook voor de omgang van de hond met kinderen.